6 Ekim 2010 Çarşamba

Telefonumu yedirmem :)

Cep telefonu, foroğraf makinesi ,televizyon dikkat çekici şeyler. Cep telefonundan (speaker'ını açarak) konuşmayı da öğrendim. Ama ağzına almak olmuyor. Pisss annceim, mikrop dolu. Senin tatlı ağzına girmesein onlar.

Akşam eve geldim. Seninle oynamaya başladık. Babanı aradım, gecikti biraz, herkes acıktı, balık getirmesini bekliyoruz. Telefonu görünce eline almak istedin ve arkasından da ağzına götürmek. "Telefonu ağzına alma" dedim, kızdın, bana baktın. Tekrar ağzına götürmeye başladın. "Ağzına alma telefonu" dedim. daha çok söuylendin bu sefer. Her tekrarda biraz daha kızdın, ama ben sakin sakin devam ettim ( en azından öyle sanıyorum). Sonra telefonu elinden bırakıp bir ağlamaya başladın. Offff. Kucağıma almam bile seni susturmadı. Alen'e mama verdik, biraz dikkatin dağıldı.

Sanırım artık "hayır"ları anlama zamanın gelmiş. Herşey kendi istediğin gibi olsun diyorsun. Ama öyle olmuyor ki oğlum. Üstelik bunlar senin iyiliğin için :) Eminim bu cümleyi daha çooook duyacaksın.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder