30 Ocak 2011 Pazar

Kaydıraktan da kayarım

Babaanne , Yavuz dede ve Enver dede ile Hıdiv Kasrı'na gittik. Hava çok güzel, güneş muhteşem. Hiçbir anını kaçırmak istemedim. Dedeler iki elinden tutup oyun parkına kadar yürüttüler seni. Herkeste bir keyif bir keyif. Sonra seni kucağıma alıp kaydırağa koydum. Aaaa, herkes şaşırdı. Sen de... Ve Bırakınca aşağıya kadar kaydın. Çok keyif aldın. Çok keyif aldım. Dedeler ve babaannen de.

Bu ilk anı beraber yaşamak çok güzel bir duyguydu. Sense defalarca her seferinde daha yüksekten kayıp tadını çıkardın.

Salıncağı sevmedin. Sınırlıyor ya seni...Sınırlandırılmayı sevmeyen oğlum benim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder