30 Eylül 2010 Perşembe

Anneci olmak

Dün eve geldiğimde hemen kucağıma gelmek istedin ve neredeyse sabaha kadar o istekleydin. Beraber kitap okuduk, müzik dinlediki dans ettik, oyuncaklarınla oynadık. Her seferinde zevkle oynadığın halde kucağımda olmadığını hissettiğin anlarda hemen yüzünü buruşturup kucağıma geridöndün. Akşam yemeği de yemedin. Birkaç lokma karnıyarık, pilav ve yoğurt vermeye çalıştım. Kucağımdayken beceremedim doğrusu. Hepsi üzerime döküldü.

Sabah 7:30'da tüm sevimliliğinle uyanıp yatakta oturur pozisyonunu aldığında ben gözlerimi açamıyordum. Pat pat üzerime vurup beni uyandırmaya çalıştın. Olmadı :) Babana rica ettim seni babaannenin yanına götürdü.


Bir saat sonra uzanıp kalktığımda seni karyolanda mışıl mışıl uyuyor buldum. Yanağını okşayıp "bay bay" diyerek çıktım evdem. Seni seviyorum boncuğum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder